ولی وب جاییی که مال خودته هر چی دوست داری می تونی بنویسی (هر چند شاید اسمش را بشه گذاشت محافظه کاری هر چیزی را هم  نمیشه نوشت)

به این فکر می کنم که این یکسال چه قدر زود گذشت همراه با تجربه های تلخ و شیرینش ولی الان بزرگ شدنم را دارم احساس می کنم و همراه این بزرگی بی عاطفگی خشک بودن هم اومده .(ای کاش هیچ وقت بزرگ نمی شدیم)

گاهی که به یاد میارم که چه آدم با احساسی بودم و به یاد میارم که چه سختی هایی را کشیدم که به قول خودم مستقل بشم و به هیچ کس و هیج جا و هیچ چیز وابسته نباشم خندم می گیره یه روز دنبال ا ین حالت و حالا دنبال اون احساس پاک گرچه هنوز رگه هایی از این احساس هست ولی روزگار با بزرگتر شدنمون ما را خیلی عوض می کنه. گرچه این مشکل من بود که نتونستم بین احساساتی بودن و مستقل بودن تعادل برقرار کنم.
احساس می کنم تو این یک سال خیلی تغییر کردم تغییر روحی و جسمی(4 کیلو لاغر شدم که یک کیلوش برگشت).

ولی امسال هم احساس می کنم که تنبلی کردم و خیلی از وقتهای مفیدم را ازدست دادم(سال 88 جبران می کنم).

شاید الان باید فکر  کنم که تو این یک سال که این وب را دارم مطالب مفیدی گذاشتم یا نه ؟؟ نمی دونم

(راستش یه چیزی را باید تعریف کنم :من همیشه می نالم که اتاقم کوچیکه البته قبلا بیشتر حالا که اکثر سال نیستم و همین اتاق کوچیک هم غنیمته برام ولی همیشه می گفتم فقط جای تخت و میز کامپیوتر میشه تو این اتاق(اتاقم حدودا 12 متر)خلاصه , چند روز پیش  برای انجام یه کار دانشگاهی خونه ای را دیدم که این خونه محل زنگی یه خانواده پنج نفر بود و 12 متر بود شاید هم کمتر تنها چیزی که تو اون اتاق بود یه موکت کهنه و چند رختخواب همین با یه بخاری نفتی  (باید بگم که این خونه تو یه روستای دور افتاده هم نبود در اطراف تهران بود)مادر بزرگ خانواده از من خواست که بشینم ولی چون بجه های خونواده خواب بودن جایی برای نشستن نبود)

گشتم تا تلویزیون را پیدا کنم ولی....نمیدونستم تو اون لحظه باید  چیکار کنم  .بر خودم لعنت فرستادم که یه کسانی در نزدیکیه ما زندگی می کنند که شاید بسیاری از شب ها گرسنه می خوابند و ما (من نوعی که خیلی وقت ها به خاطر مسائل کوچیک ناشکری کردم .)

به یاد اون بچه پولداری افتادم که پول تلفن یک ماهش تقریبا 300 هزار تومان بود و می گفت میخوام زندگی کنم (و 300 هزار تومان چقدر از مشکلات آن خانواده را حل می کرد)))

چه قدر حرف زدم امشب سال نو را به همه ی دوستان تبریک می گم لحظه ی سال تحویل من را هم یاد کنید

سالی سرشار از موفقیت و سلامتی برای همه ی شما آرزو می کنم

تعدادی از دوستان خواسته بودند که خطم را ببینند باید بگم چون من ۶ ماه اینورم و ۶ ماه اونور یه سری از خطام الان خونه نبود و خط دو سال پیشم را فعلا در حد بظاعت گذاشتم (هنوز اول راهم)